Datum & Tijd

Hengelo

Volg deze pagina

Mijn Pinterest

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Links onze aanblik 's morgens vanuit het hotelraam: regen, regen en nog eens regen. Dus geen wandeling door het centrum. Maar om 12 uur moesten we de hotelkamer uit en besloten we maar onze regenpakken te gaan testen... de route was eigenlijk best mooi maar in Lauf a.d. Pegnitz regende het nog steeds.....(boven).

 

 

Aangekomen in het fraaie stadje besloten we maar eerst te gaan lunchen, het was ook al half 2. We hoopten op enige droogte na het eten. Dat bleek gelukkig (gedeeltelijk) ook zo te zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lauf a.d. Pegnitz is een kleine provinciestad met zo'n 25000 inwoners. De kern is nog helemaal intakt, maar opvallend is de combinatie van vakwerk en zandsteen. Dat is in de regio Nürnberg gebruikelijk, maar wijkt weer volledig af van andere plaatsen tijdens onze fietstocht, zoals Amberg of Berching.

 

 

 

Echt genieten van Lauf konden we toch ook weer niet, maar een paar foto's ter herinnering hebben we wel gemaakt. Wel leuk: één van de huizen aan de markt had een ooievaarsnest op de schoorsteen. Helemaal droog bleef het dus niet, met de regenkleding weer aan op weg naar Hersbruck. Aldaar reden we tegelijk door naar het hotel dat enkele kilometers buiten Hersbruck lag, in het boerengehucht Kleedorf.

 

 

 

 

Na deze natte dag besloten we om het hotel aldaar maar niet meer te verlaten en de avond o.a. te besteden aan TV kijken op de hotelkamer. De volgende dag dan maar op tijd naar Hersbruck om de binnenstad te aanschouwen. Na een wat moeizaam begin bleek de volgende dag een hele aardige te zijn met steeds iets meer zon.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hersbruck is een kleine stad met zo'n 12.500 inwoners. De bloeiperiode was in de middeleeuwen toen de stad was gelegen aan de Goldene Straße, een handelsweg tussen Nürnberg en Praag. In de binnenstad staat een slot dat ook al meer dan 1000 jaar oud is.

 

 

 

 

Het slot is in de typische Nürnberger stijl met de zandsteen en rood-witte luiken. Het wordt nu als regionale rechtbank (Amtsgericht) gebruikt.

 

 

 

Hersbruck heeft nog drie fraaie stadspoorten, waarvan het Wassertor de meest in het oog springende is. Na een klein uurtje rondlopen werd het tijd om de fiets weer te pakken en op weg te gaan naar Amberg, waar onze fietstocht haar finish heeft.

 

 

 

 

Typisch voor Hersbruck en omgeving zijn de oude boerenhuizen waar in 5-6 lagen het aantal vensters of luiken steeds eentje afneemt. We fietsen door de zogenaamde Hersbrucker Alb, een fraai gebied met de nodige heuvels. Op enkele hellingen na valt het qua zwaarte allemaal wel mee. We passeren de dorpen Pommelsbrunn en Hartmannshof (met mergelgroeve).

 

 

 

De zon kwam steeds nadrukkelijker in beeld en een bijzonder mooi onderdeel van de tocht brak aan, door de dorpen Oed, Lehenhammer en Lehendorf in de richting van Etzelwang. Dat leverde enkele leuke kiekjes op. De slapende boer had mij, volgens mij, wel in de gaten.....

 

 

 

 

 

 

Aan het begin  van Etzelwang kwamen we langs een paar mooie forellenvijvers. Nog leuker in Etzelwang is de plaatselijke brouwerij, die aan de rand van het bos een mooie "bierkeller" heeft. Lekkere Brotzeit, goed bier en authentieke inrichting maken dit echt tot een juweeltje.

 

 

 

 

Als laatste tussenstop voor Amberg komen we aan in Sulzbach-Rosenberg. Het deel Sulzbach heeft een rijke historie doordat het ook aan de Goldene Straße lag. De binnenstad van Sulzbach, evenals het Schloß, ligt op een rots en steekt ruim boven de rest uit.

 

 

 

 

Het historische Sulzbach moest in 1934 op last van de NSDAP verplicht fuseren met het iets verderop gelegen mijnwerkersstadje Rosenberg. De bijbehorende hoogovens trokken in de jaren rond de oorlog veel arbeiders van buiten aan. Ondertussen was de zon doorgebroken.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nadat in 1977 de laatste ertsmijn werd gesloten, ging in 1987 ook het hoogovenbedrijf Maxhütte failliet. Ooit waren er 7500 mensen aan het werk. Nu staat er vooral schroot als aandenken.

Hoewel de zon in Sulzbach nog overvloedig scheen, kwamen er enkele donkere wolken met rasse schreden dichterbij. Hoewel we nog maar enkele kilometers te gaan hadden tot aan Amberg, leek het ons bij de eerste druppels verstandig even te schuilen in een bushalte. Een terechte keuze, zo bleek later.

 

 

 

Eenmaal in Amberg was het weer droog en kwam de zon weer door. Mooi fotomoment voor het einde van deze fraaie fietstocht. Zeven mooie en soms lange fietsdagen zaten er op. Met een voldaan gevoel konden we 's avonds gaan eten bij de plaatselijke Aziaat. En een laatste wandeling door Amberg, dat we toch eigenlijk wel een heel leuke plaats vonden.